Dziś i jutro warsztaty na Festiwalu Wioska Teatralna

Warsz­taty wraż­liwo­ści słów i nie-słów

Poezję można znaleźć wszędzie, z takim prze­słaniem ruszają warsz­taty prowadzone przez Wei-Yun Lin-Górecką. Chcesz spróbować swoich sił w star­ciu z poezją i teatrem? Dołącz do grupy, która przez kilka dni będzie starała się poszerzyć  horyzonty Waszej twórczości.

Liczba uczest­ników: 6 –10
Czas trwania: 2 dni warsz­tatów po 3 — 4 godziny, w trzeci dzień prezen­tacja.
W pierw­szy dzień warsz­taty odbędą się w sali, w drugi dzień na polu.

Wymagania:

• znajomość języka pol­skiego, luźne ubranie do ćwiczenia,
• narzędzia do pisania (zeszyt, długopis czy ołówek),
• zestaw swoich ulubionych słów (proszę o nich pomyśleć).

Wszel­kie infor­macje znaj­dziecie na stronie free​.art​.pl.

Posłuchaj książek Kąkolewskiego i Cherezińskiej

Zysk opublikował frag­menty audiobooków swoich nowych książek: Popiełuszko. Będziesz ukrzyżowany i Ja jestem Hal­derd. Do odsłuchania poniżej.

.

Frag­ment 1

Frag­ment 2

Frag­ment 3

Frag­ment 4

.

Frag­ment 1

Frag­ment 2

Frag­ment 3

Frag­ment 4

Frag­ment 5

Konkurs komentatorski

Kon­kurs zakoń­czony. Nagrody otrzymali:

• Katka (wo…@m…)
• Vlad (th…@w…)

Zwycięz­com tradycyj­nie gratulujemy (hip-hip-hurra!), a wszyst­kich pozostałych zapraszamy do kolej­nego kon­kursu już za kilka dni.

Tak jak ostat­nio, mamy dla Was DWA KODY na zakup książek w księgarni inter­netowej sel​kar​.pl. War­tość każ­dego z nich to 30 złotych, które możecie prze­znaczyć, na dowolną rzecz z oferty tej zacnej firmy.

Kody roz­losujemy wśród wszyst­kich osób, które zostawią komen­tarz pod tą wiadomo­ścią. Nie musisz robić nic więcej – jeśli Cię wybierzemy, zostaniesz poinformowany. Pamiętaj tylko o wpisaniu w for­mularzu adresu e-mail (nie będzie on widoczny dla innych), żebyśmy mieli się jak z Tobą skontaktować.

Kon­kurs trwa do poniedziałku, 26 lipca. Powodzenia!

Patch 2.1

W ostat­nich dniach wprowadziliśmy na stronie sporo zmian. Zestawienie ich zamiesz­czamy poniżej. Oczywi­ście to nie koniec nowo­ści – w naj­bliż­szych tygo­dniach będziemy wprowadzać kolejne – ale na razie ćśśś.

• dodano dział Linki,
• zmieniono design działu Książka miesiąca,
• umoż­liwiono prze­kazywanie dat­ków na kawę dla spragnionych redak­torów (żółty ban­ner po prawej),
• uspraw­niono nawigację,
• poprawiono błędy w Encyklopedii,
• poprawiono wygląd i spo­sób wyświetlania strony (szerokość, kolor tła, czcionki, nowe ban­nery, wyświetlanie dat – i tak dalej),
• poprawiono typografię tekstów,
• przy artykułach dołączono sek­cję „czytaj również”.

Subiektywne podsumowanie

Mistrzostwa świata w RPA nie­stety się skoń­czyły. Skoń­czyły finałem, który z pew­no­ścią nie usatys­fak­cjonował wszyst­kich kibiców (nie licząc Hisz­panów). Można powiedzieć: „jaki mun­dial, taki finał”, ale bez prze­sady – było kilka rzeczy, które warto wspo­mnieć. Oto subiek­tywne pod­sumowanie mistrzostw.

Dziady – znowu się pojawiają. Ostat­nio byli nimi Włosi, ale znalazła się lep­sza kan­dydatura do nagrody dla antybohatera mun­dialu. Są to popeł­niający olbrzymie pomyłki sędziowie. Jako że dzieło Mic­kiewicza składa się z czterech czę­ści, uhonorowanych zostanie odpowied­nia liczba arbitrów: pan Koman Coulibaly (Słowenia-USA) to Dziadów cz. I, pan Stephene Lan­noy (Brazylia-WKS) – część II, Jorze Lar­rionda (Niemcy-Anglia) to Dziady III, a Roberto Ros­setti (Argentyna-Meksyk) – IV.

Naj­lep­szy mecz – to jak naj­lep­szy roz­dział powie­ści. Tym razem nie było wiel­kiego wyboru – połowa nominacji to mecze USA, a druga Nie­miec. Mimo wszystko zwycięża radosny jak fraszki Kochanow­skiego fut­bol zaprezen­towany w spo­tkaniu Kamerunu i Danii, które zakoń­czyło się wynikiem 2:1 dla Skan­dynawów. Oba zespoły szyb­ciutko odpadły z tur­nieju, ale zapew­niły nam przyjemną „lek­turę”. Głów­nie przez błędy w obronie jed­nych i drugich oglądaliśmy dużo sytuacji pod­bram­kowych, a akcja prze­nosiła się od pola kar­nego do pola karnego.

Czytaj dalej

Jak mieć książki za darmo – poradnik dla początkujących

Nie oszukujmy się – mało kto lubi płacić za dobra kultury. Dlatego zapo­mnijmy na chwilę o interesach wydaw­ców, pustych żołąd­kach pisarzy i bez­robot­nych księgarzach. Zamiast tego, egoistycz­nie zastanówmy się, jak czytać i nie płacić. Legalnie.

Wymień

Można wymieniać się z koleżanką, i to nie tylko książ­kami, ale co zrobić, jeśli jej biblioteczka wypeł­niona jest wszyst­kimi tomami Sagi o ludziach lodu? Wów­czas naj­lepiej skorzystać z ser­wisu podaj​.net, który działa już od dobrych kilku lat i zdążył w tym czasie zebrać rzeszę wier­nych użytkowników.

Zasada jego działania będzie dla Ciebie jasna, zanim skoń­czysz czytać ten akapit. Po założeniu konta dodajesz do bazy danych wszyst­kie książki, które kurzą się na Twojej półce i chcesz się ich pozbyć – im więcej, tym lepiej. Gdy znaj­dzie się na nie chętny, po prostu wysyłasz paczuszkę na podany adres. Każda taka trans­ak­cja to punkty, które możesz wymienić na dowolną książkę od tego samego lub innego użyt­kow­nika. Oczywi­ście nie ma co liczyć, że znaj­dziesz tu wyłącz­nie naj­now­sze best­sel­lery, ale… i takie się tu trafiają. Podaj​.net to także naj­lep­sze miej­sce do poszukiwania koń­cówek nakładów, starych wydań i niszowych twórców.

Zwróć

Moral­ność schowałeś do kieszeni? To spo­sób dla ciebie.

Rok temu Empik wprowadził nowe zasady zwrotu towarów. O ile zakupiony przed­miot nie nosi wyraź­nych śladów użyt­kowania, można odnieść go do kasy w ciągu 60 dni od zakupu i otrzymać pełny zwrot pieniędzy – bez podania przy­czyn. Dlatego jeśli nie masz zwyczaju czytania przy jedzeniu (albo jedzenia przy czytaniu) – droga wolna. Do zwrotu naj­lepiej nadają się droż­sze wydania na dobrym papierze i w twar­dej oprawie, bo nawet po kil­kukrot­nej lek­turze rzeczywi­ście wyglądają jak nowe.

Czytaj dalej

Book​znami​.pl w Radiu Kampus

Poniżej prezen­tujemy Wam pełny zapis audycji, która została wyemitowana w AR Kam­pus (97,1 FM). Przez okrągłą godzinę – choć z prze­rwami na muzykę – dys­kutujemy na temat literatury współ­czesnej, przy­szło­ści książek, problemach, jakie stoją przed wydaw­cami i tym podob­nych waż­kich spraw. Miłego odsłuchu. :)

Paul woli Cervantesa

Przed nami tylko dwa mecze mun­dialu – ale za to dwa naj­waż­niej­sze. To tak jak dwa ostat­nie roz­działy książki. Pozostaje tylko pytanie: książki dobrej czy złej? Na pod­sumowanie przyj­dzie czas po nie­dzieli, ale fak­tem jest, że w fazie pucharowej sporo się działo – a naj­więcej w akwarium, gdzie nie­miecka ośmior­nica Paul ideal­nie obstawiał(a) wyniki meczów reprezen­tacji Niemiec.

fot.: sport​.onet​.pl

Pierw­szym finalistą zostali Holen­drzy. Zawod­nicy Oranje mają szansę prze­bić osiągnięcie srebr­nych drużyn Cruyffa czy Neskeensa z  lat 1974 i 1978. Jako że Holan­dia kojarzy mi się bar­dziej z malar­stwem van Eycka niż literaturą, przy­szło jedynie skojarzenie… szkoc­kie. Szkoc­kie i oczywiste, bo czymże są Holen­drzy na tym mun­dialu jak nie Mechaniczną Pomarań­czą (tak, film Kubicka bazuje na powie­ści Anthony’ego Bur­gessa)? Rob­ben, Sneij­der, van Per­sie czy Kuyt, którzy mieli być poetami, stali się wyrachowanymi, mechanicz­nymi (nakręcanymi!) pił­karzami, wydzierającymi zwycięstwa – nota bene także innym nie­do­szłym poetom –  Brazylijczykom.

Z drugiej strony mechaniczni są rów­nież Hisz­panie. La Roja prze­ślizgiwali się z rundy na rundę z regular­no­ścią równą 1:0. Wydawało się, że star­cie z Niem­cami będzie ich walką z wiatrakami. Nasi zachodni sąsiedzi sprawili prze­cież ogniem i mieczem nie­zły potop Anglikom i Argen­tyń­czykom, aż ci wołali do sędziego, by koń­czył i wstydu oszczędził. Ale w pół­finale zatrzymał roz­pędzonych Niem­ców… Pan Xavi. Mierzący zaled­wie 168 cen­tymetrów hisz­pań­ski generał środka pola. Gracz ponad­przeciętny, którego każde dotknięcie piłki nosi znamiona geniuszu (mówiliśmy coś o poetach…)! Niem­com pozostał płacz i cier­pienia – kto wie, czy Joachim Loew na mecz o trzecie miej­sce nie zamieni swojego słyn­nego nie­bieskiego sweterka na wer­terow­ską, żółtą kamizelkę…

Czwar­tym pół­finalistą był Urugwaj. Ich ćwierć­finałowy mecz z Ghaną god­nie zastąpił amerykań­skie thril­lery. Nosił też znamiona nie­złego kryminału, gdzie winny zbrodni został co prawda ukarany, ale wina się opłaciła. Mowa oczywi­ście o Luisie Suarezie. Nowy wła­ściciel Boskiej Ręki stanął w tej pamięt­nej, ostat­niej sekun­dzie dogrywki, przed wyborem tragicz­nym. Dylemat miał niczym Antygona czy Edyp. Piłka leci wprost do bramki. Wybić ją ręką? – wtedy czeka czer­wona kartka i karny. Nie wybijać? – gol eliminuje z roz­grywek. I tak źle, i tak nie­do­brze. Suarez wybrał. Wcielił się w bram­karza. Płacząc, schodził z boiska. Ale został bohaterem – Ghań­czyk Gyan trafił z kar­nego w poprzeczkę!

Ale naj­więk­szą tragedią jest to, co wyrabiają sędziowie – z jed­nej strony skan­dal z nie­uznaną angiel­ską bramką (analogia do 1966 roku i gola Hur­sta!), z drugiej uznany gol z ewident­nego spalonego dla Argen­tyny, kon­tro­wer­syjne było nawet drugie pół­finałowe trafienie Holen­drów… Czy na wprowadzenie powtórek wideo sędziowie muszą czekać jak na Godota?

Cóż, miejmy nadzieję, że dwa ostat­nie mecze będą wolne od kon­tro­wer­sji. Oby były one god­nym zakoń­czeniem tej pił­kar­skiej epopei, od której nie można się ode­rwać już blisko miesiąc!

Książka na mundial:

El Diego Diego Maradony – W autobiografii Boski Diego opisuje głów­nie swoją karierę zawod­niczą. Czekamy na drugą część, w której opisze nie­zbyt udaną przy­godę w roli selek­cjonera: El Diego 2: czyli dlaczego wystawiłem tylko jed­nego pomoc­nika w meczu z sil­nymi w drugiej linii Niemcami?

Liczba mun­dialu:

20 – tyle lat ma naj­więk­sze odkrycie mun­dialu i naj­lep­szy nie­miecki gracz – Thomas Mul­ler. W takim samym wieku był Adam Mic­kiewicz, gdy zadebiutował jako poeta swoją Zimą miej­ską.

Cytat mun­dialu:

Czucie i wiara sil­niej mówi do mnie/ Niż mędrca szkiełko i oko (Adam Mic­kiewicz, Roman­tycz­ność) – tak mniej więcej reaguje Sepp Blater na pytanie, dlaczego FIFA nie wprowadziła jesz­cze powtórek video dla sędziów. Bo błędy arbitrów są czę­ścią gry. Przyjdą kolejne skan­dale i znowu się zacznie: –Słuchaj, FIFO! A ona nie słucha.

Cenowy fail

Czyli gdzie nie umiesz­czać nalepek z cenami na książkach…

(via JoeMon­ster)

Książka czerwca

Co miesiąc spo­śród recen­zowanych książek redak­cja Book z nami wybiera jedną. Ważną, porywającą lub po prostu wartą uwagi. Taką, która nas wzbogaca lub taką, która prze­stawia nasz światopogląd do góry nogami. Kul­tową lub nie­słusz­nie zapo­mnianą. Powieść, kryminał, romans, porad­nik lub trak­tat filozoficzny. Po prostu książkę-perłę, wyłowioną z oceanu literatury.

Oto naj­bar­dziej polecana przez nas pozycja spo­śród wszyst­kich ocenionych w czerwcu.

Jeśli dla kogoś Queen to coś więcej niż do bólu ograne przez radio We Are The Cham­pions czy I Want To Break Free, niech nawet przez myśl mu nie przej­dzie, aby nie zapoznać się z naj­now­szym wydaw­nic­twem Queen – ilustrowana historia królowej rocka.

Prze­czytaj całą recenzję.

Poza tym polecamy lekturę:

• absolut­nie kul­towego w pew­nych kręgach Dzien­nika rumowego,
• absolut­nie kul­towego w innych kręgach Pad­ding­tona (który tym razem wybrał się na spacerek literek).

Jak nie powstają (już) książki

Świetny film pokazujący krok po kroku, w jaki spo­sób jesz­cze sto lat temu wyglądał proces powstawania książki. Naj­więk­sza ironia w tym, że współ­cześnie jest on o wiele łatwiej­szy, a mimo to nowe publikacje pod względem poziomu wykonania do pięt nie dorastają tym z początku XX wieku.

Pierw­sze dwie minuty to wprowadzenie, możecie przewinąć.

Świeże mięso

No, dziś to się kurierzy nanosili. Poniżej świeża por­cja książek na wakacje – macie może pomysł, jak zrecen­zować Seks les­bij­ski. 101 pozycji?

(klik, by powiększyć)

Doza. Jak poradzi sobie na rynku nowy magazyn literacki

Roz­mawiamy z Piotrem Sen­derem, naczel­nym nowego magazynu kulturalno-literackiego Doza, którego pierw­szy numer trafi do kiosków pod koniec wakacji.

Book z nami: Jak wiesz, w Pol­sce magazyny kul­turalne, a zwłasz­cza literac­kie, nie są czymś popular­nym i wła­ściwie trudno mi wymienić bez głęb­szego namysłu więcej niż jeden-dwa tytuły. Dlaczego akurat Doza ma osiągnąć suk­ces i się sprzedać?

Piotr Sen­der: Zgadza się – rynek magazynów literac­kich jest zanie­dbany. General­nie problem jest jeden: ludzie nie znają czasopism, ponie­waż ich nie czytają, a nie czytają, gdyż gazety nie mają im niczego interesującego do zaoferowania. Tytułów jest masa, co można zauważyć stając przed pół­kami z prasą w księgar­niach, lecz tak naprawdę wszyst­kie adresowane są do tych samych grup: pisarzy, poetów, artystów. Z drugiej strony mamy fan­tastykę, w której lubuje się młodzież i dorośli młodzi duchem. Tyle że jest jesz­cze sporo innych typów osób, które chciałby czytać, a nie mają czego albo gustują w wielu rzeczy i nie chcą płacić za pięć róż­nych czasopism. W Dozie znaj­dziemy zarówno fan­tastykę, jak i obyczaj czy kryminał. Poezję i prozę. Dla „zaawan­sowanych” w literaturze i dla tych mniej „obe­znanych” w słowach. Co nie oznacza, że będziemy „od wszyst­kiego i niczego”. Tek­sty będą prze­myślane, dobrane (nie­koniecz­nie tematycz­nie) i interesujące. To po pierwsze.

Po drugie, ist­nieje problem „zamkniętych kół” – prze­klętych kręgów. Teraz w wydawaniu ważne jest, żeby pokazać kogoś znanego, kogoś na topie i dochodzi do tego, że we wszyst­kich magazynach występują cały czas te same nazwiska. Znam masę debiutan­tów, lep­szych od wydawanych i uznanych autorów. Czemu ci pierwsi nie dorobili się książek? Ponie­waż debiut w Pol­sce to naprawdę trudna sprawa. Jest masa kłód, o które potykają się nogi, a w dodatku nie wystar­czy pisać dobrze – trzeba pisać lepiej od wydawanych pisarzy.

Lecz daj­cie nam czas, a prze­rwiemy prze­klęte kręgi…

Oczywi­ście nie twier­dzę, że każdy potrafi od razu pisać i o tym wła­ściwie będzie pierw­szy numer. O wydawaniu i pisaniu. Głow­nie, ale nie tylko. Co więcej Doza spróbuje trafić na peryferie i je przy­bliżyć. W kolej­nych numerach będziemy starali się pokazać kul­turę i sztukę małych miej­scowo­ści – poza miastami rów­nież ist­nieje „literacka cywilizacja”.

Zastanawia mnie przede wszyst­kim, w jaki spo­sób macie zamiar rzeczywi­ście promować młodych twór­ców? Bo sama publikacja w magazynie nie wystar­czy – w ten spo­sób tworzy się tylko kolejny „zamknięty krąg”.

Nie do końca byłby to zamknięty krąg. W końcu wydajemy debiutan­tów, więc cały czas ktoś będzie dochodził. I owszem – sama publikacja nie wystar­czy. Dlatego mamy zamiar debiutan­tów promować. Współ­pracując z wydaw­nic­twami, szep­cząc do ich uszu, że jest ktoś, kto faj­nie pisze. Promocja młodych jest najważniejsza.

Czytaj dalej

Prawdziwy oldschool, czyli quiz o książkach

Ponie­waż każdy lubi od czasu do czasu, gdy ktoś decyduje za niego, ludz­kość – zanim jesz­cze wykrzesała ogień i zatoczyła koło – stworzyła quizy. Nie­stety! Czcigodna ta sztuka w dzisiej­szych czasach zdewaluowała się tak mocno, że zwykle wiemy, jakie będą odpowiedzi, gdy tylko prze­czytamy pytania.

Poniż­sze dwa quziy są inne. Po pierw­sze – krót­kie, bo mają tylko sześć pytań. Po drugie – roz­budowane, bo oferują aż sześć­dziesiąt cztery różne odpowiedzi. Po trzecie – wskażą, która książka naj­lepiej do Ciebie pasuje, więc i wybór wła­ściwej lek­tury będzie łatwiejszy.

Pisz­cie w komen­tarzach, co Wam wyszło.

• Roz­wiąż test numer jeden
• Roz­wiąż test numer dwa

Z cyklu: kreatywny PR

Trzeba przy­znać, że stosun­kowo rzadko dostajemy paczki, które należy otwierać dołączonym do nich skal­pelem. Choć może to i dobrze…

W każ­dym razie: oto, co przy­słał dziś krakow­ski Znak.

Dzięki wielolet­niej prak­tyce lekar­skiej udało mi się prze­prowadzić per­fek­cyjne cięcie wzdłuż oznaczonej linii już za drugim podej­ściem. I to bez strat w ludziach.

W środku zaś wielka nie­spodzianka: książka (no, kto by się spo­dziewał?). Rzut oka na tytuł – Cięcie. Opowieść o chirur­gii – i zagadka skal­pela zaczyna się wyjaśniać. Szykuje się miła lek­tura na dzisiej­szy wieczór, choć i tak praw­dopodob­nie naj­bliż­szą godzinę spędzę na krojeniu wszyst­kiego, co znajdę w domu. Nikt mi nie wmówi, że w dzieciń­stwie nie chciał choć raz pobawić się nożem chirur­gicz­nym. I uprzedzając pytania: nie, nie miałem trud­nego dzieciństwa. ;)

Okładką się nie przej­muj­cie, bo to jeno próbny wydruk – wer­sja, która trafi 1 lipca do księgarń, będzie już zrobiona po bożemu.